Pismo ręczne jest kwintesencją osobowości







Jest ono odzwierciedleniem świadomości. Określamy je dlatego także mianem pisma określającego osobowość. Jako jedyny ze sposobów pisania posiada autentyczne podłoże. Jest ono również jedynym, trwałym, nieświadomym wyrazem graficznym, który pozwala zrozumieć świadomość kulturową. Wszystkie pozostałe emocjonalne formy wyrazu (jak gestykulacja, spojrzenie czy głos) są ulotne i znikają już w momencie ich pojawienia się...

Jeśli porównać prędkość pisania z prędkością napływu myśli i uczuć, pismo odręczne będzie rodzajem graficznego "zdjęcia ducha" wykonanego w zwolnionym tempie.

Dla autentycznego pisma indywidualnego jest zupełnie obojętnie, czy przelane zostanie na papier za pomocą ołówka i litery czy jako chiński znak pisarski za pomocą pędzla, gdyż będzie to (ponieważ związane jest ze świadomymi i nieświadomymi emocjami człowieka) zawsze pełne uczucia: to uczucie to jego istota! Bogactwo tak wszechogarniające, że każdy pisząc rozwija z niego swój własny, indywidualny charakter pisma. Czy sam tego chce czy nie.

Każde pismo ręczne posiada swoją własną estetykę, odporną wobec nawet najbardziej sztywnych reguł kaligrafowania, nauczanych w szkole. Jak bardzo by się wysilać się, indywidualne pismo ręczne nie będzie nigdy kaligrafią - i też wcale nie powinno. Już bowiem samo świadome zwracanie się ku kaligrafii, a więc samzamiar pięknego pisania, niszczy je, odbiera mu całą jego spontaniczność i naturalność! Tylko wolne i nie skrępowane pisanie jest żywe i autentyczne. Pismu wyrażającemu osobowość przeczy bycie idealnie-nieposzlakowanym (w formie) i idealnie-równomiernym (w wyrazie). Przeciwnie. Musi ono wydostawać się spontanicznie, indywidualnie i intuitywnie.

To jest podstawą jego estetyki, taki jest jego autentyczny charakter. Dlatego jest ono na miarę sztuki.

 

Wszystkie ilustracje chronione są prawami autorskimi.